Leiden beoordeeld op boodschappenkarretjesvriendelijkheid: 1

Oh damn, ik wist dat de dropjes een slecht idee waren. Ik kan er echt nooit mee ophouden, het is echt vreselijk, drop eten kan ik niet!

In my defense though, ik had er wel echt behoefte aan toen ik eindelijk zwetend en stinkend en met ruim 500 euro aan zware textiel in twee loodzware dozen in een ratelend winkelwagentje op sleeptouw voor dat Academiegebouw stond hoor! Met een karretje van Super de Boer door Leiden crossen is geen aanrader. Toegegeven, het heeft me onwijs gered (die twee dozen had ik nevernooitniet kunnen tillen!) maar het maakt zo'n pokkenherrie en serieus héél Leiden loopt in een helling, als het niet richting een terrasje is, dan wel richting een gracht, allebei niet echt plekken waar ik op af zou willen racen met zo'n kar. Bovendien zou het me niet zo heel erg hebben geboeid, was het niet dat ik ook écht letterlijk heel Leiden (okee misschien half Leiden dan) heb afgereden met dat ding!

Eerst van de Super naar Joor It, Rapenburg. Toen van Joor It terug langs de Super, dwars door het station heen (waar ik volgens mij een oudcollega zag die me raar aankeek, en geef hem eens ongelijk), voorbij het station en hélemaal naar het FSW. Daar die twee dozen één voor één de trappen opgetild, vervolgens de trappen áf het souterrain in. Alwaar ik tot de conclusie kwam dat ik toch écht geen nerdjes uit 5vwo rond zag hupsen. En ik moest toch écht die truien aan ze kwijt. Shit. Marieke bellen, 'oh, ja, ze zitten in het Academiegebouw'. WHUT?! Dat is verdomme om de hoek van de Joor It! Dozen weer één voor één het souterrain uitgetild, één voor één naar m'n karretje getild, achter m'n karretje gaan staan en weer he-le-maal terug, dwars door het station, voorbij de Super de Boer, richting Joor It en verder het Rapenburg af. Ratelderatelderatel. Gaat d'r ook nog eens een enge man aan me vragen of 'ie me mag helpen, tegen betaling uiteraard - rukt al bijna die kar uit m'n handen voordat 'ie ook maar z'n vraag heeft afgemaakt...Eh, nee, donder anders ff lekker op ofzo??

Tegen de tijd dat ik eindelijk voor dat Academiegebouw stond (voel me wel zwaar genaaid trouwens hoor, wij moesten vorig jaar gewoon ons eerste blok in die vreselijke kelder van het FSW uitzitten, krijgen ze dit jaar ineens het prestigieuze Academiegebouw!) was ik moe en chagrijnig. Blijkbaar ben ik blog/twitter-buddy Lisa nog tegengekomen, maar had het te druk met het rechthouden van m'n karretje - bijna dat leuke bord van 'de appeltaart kwam om ... uit de oven' van de Bruine Boon omgereden overigens - om haar te zien. Toen kwam ik ook nog eens tot de vreselijke ontdekking dat het Academiegebouw, mooi en oud als het is, geen koffieautomaat had! Mijn hele dag stortte in! Geen koffie?!?

Dus jullie snappen wel dat toen die held van een Bart ook opdaagde, ik hem wel móést smeken om even een zakje drop voor me te halen. Ik kon niet anders. Het moest.

Baal er nu alleen wel een beetje van. Wie wil me dus verlossen van een nog driekwartvolle doos zoute drop? :)

In store for Renée...

12 maart - Deutsch Olympiade, de Nationale Ronde, de hele dag in A'dam
13 maart - verbouwen/slopen in het nieuwe huis van de familie Zwinkels
14 maart - toneelvoorstelling ♥
16 maart - eerste les Spaans
19, 20 en 21 maart - POLDERKAMP!!!!!!!!
27 maart - fotoshoot en Cambridge Speaking
1 en 2 april - ZIPYOURLIP :)
5 april - schoolkampioenschappen
9 april - Een Dag Student in Groningen
12 april - Paps en Mams naar Amerika
25 t/m 29 april - BARCELONAAAA♥♥
30 april - koninginnedag (Emsterdemmmm) en uitslag Cambridge
meivakantie - Engeland?

Arme agenda'tje puilt uit z'n voegen. Beetje sneu.

5 december!

Ik heb een hele leuke 5 december gehad!
Totaal anders dan andere jaren, maar helemaal geslaagd! (:

Nouja, het begon iets minder goed. Ik had mijn wekker om 8 uur gezet. Maar natuurlijk ging dat ding weer eens niet. Dus werd ik om half 10 wakkergebeld door een boze vioolleraar - ik had om half 10 een kwartetrepetitie! Ik werd toch al niet zo lekker wakker omdat ik met lenzen en al het bed in was geduikeld, en ik baalde onwijs omdat ik had beloofd dat ik chocoladeletters mee zou nemen. Ik zou dus om 8 uur m'n bed uit gaan, douchen, naar de supermarkt (eerst aankleden natuurlijk), chocoletters kopen, ontbijten en naar de repetitie. Dat plan ging helaas niet door.
10 over half 10 zat ik zo fris en fruitig mogelijk bij de repetitie. Pluspuntjes voor snelheid?
Repetitie ging goed, daarna nog een half uurtje zelfstandig gerepeteerd beneden, wat een zelfstandige meisjes zijn we toch!

Daarna gelunchd (kerrieeee!) en facturen en contracten ingevuld. Met een superprofessioneel gevoel naar het dorp, waar ik dingen postte en ook nog even geld uit heb gegeven (als je een factuur voor 3 columns op de bus doet, kan je met een gerust hart geld uitgeven, want je weet dat er binnen 30 dagen weer veeeel meer geld op je rekening staat..). Twee nieuwe lekkere sportbroeken (omdat ik op zo'n onwijs criminele school zit, waar mensen gewoon je gymtas met lekkere broek, t-shirt, heerlijke deo en schoenen!!!! jatten. Fijn!) en een spijkerbroek en een rokje! Toen was de dag al wat leuker (:

Thuis kerstcd's aangezet (tja. Afrikaantjes he?) en heel hard m'n opera-stem opgezet bij die liedjes waar ik spontaan jeugdsentimenteel van word (is dat een woord..??). Rondgedanst met cappuccino in m'n hand, beetje opgeruimd. Toen naar het dorp om m'n vriendjelief bij te staan, die last-minute nog Sinterklaaskadootjes (en een chocoladeletter!) nodig had. Chocoladeletters vind je dus niet meer op 5 december, die zijn allemaal weg. Wijze les van vandaag misschien..?
Ook nog staan springen in de AKO om bij een kaart te komen. Het harde leven van kleine mensjes.

Op weg terug naar de fiets werd ik bruut overvallen door een enge man. Hard op m'n neus geslagen en zomaar midden in het dorp beetgepakt. Dankuwel Aron, zo was m'n dag inene veel spannender! Heb toen hem weer geholpen met het zoeken naar onvindbaar Sinterklaassnoep - ook strooigoed hebben ze op 5 december niet meer. NOG een wijze les! Tjonge, wat een dag, wat een dag. Illegaal zonder helm achterop bij een hele snelle scooter, naar de Radiobeurs toe. Bij de Radiobeurs (weer wat gepest ondergaan, het is al traditie) gedicht en een Zwarte Pietje geschminkt.
Toen was het tijd om eindelijk weer naar huis te gaan.

Gedichtje getypt, vuurtje aangestoken, omgekleed voor het werk, gaan werken.

Het begon met behoorlijk wat onhandigheid (aaaaargh) maar daarna nog best lekker. Mijn benen zijn MOE! NIET normaal. En het restaurant zat lekker stampvol, op 5 december nog wel. Van half 7 tot 11, toen gretig wat carpaccio en wijn naar binnen gewerkt. Kwart voor 12 stond ik moe voor de deur, klaar voor Sinterklaas.

Gedichtje van m'n zusje was behoorlijk....niet-aardig? 'Je benen zijn niet lang, en je lichaam is niet slank'. Danku danku, ik hou ook van jou. Kadootje? Een knuffel van Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, van de Ap. Grumpy. Jaaa Elizabeth, ik vind jou ook onwijs aardig.

Gescrabbelt (geeeen idee wie er heeft gewonnen) - iedereen kreeg ruzie over de regels. Toen kwam yours truly op het - zeg nou eerlijk - briljante idee om dan maar wat gluhwein in te gaan schenken. Ineeens waren alle humeurtjes weer wat beter!

Morgen komt lieve Nienke openhaarden (ik heb mezelf omgedoopt tot opperopenhaardaansteekster, en heb die titel, al zeg ik het zelf, toch best wel verdiend!) en gluhweinen. Daarnaast ga ik een essay schrijven, wiskunde bijwerken, en als ik tijd heb eco bijwerken en geschiedenis samenvatten. En PRE lezen.
Maandag Sirene/Constitutieborrel! Heel gezellig, heb er zin in! Donderdag werken, vrijdag naar Munster, daarna kerstmarkt in Lisserbroek..? Zaterdag voorspelen in Oegstgeest (help!), verjaardagje van een lieve meid, en daarna een nachtje zonder ouders thuis. Sjonge, het is alweer bijna weekend!

PRE Kick-Off

Het is alweer bijna een weekje geleden, maar het leek me toch wel een blog-waardig onderwerp. De Kick-Off van PRE-University! Dus, vanaf mijn uitgezakte bank, waar ik al drie dagen op lig te vegeteren (onder het genot van Finding Nemo, Gossip Girl en Gilmore Girls, mijn beste vriendinnetjes), ga ik jullie nu vertellen hoe het afgelopen maandag was. Zit je klaar? Ja? Nou, hier komt ie.

Eerst vol stress de bus halen, lekker door de regen natuurlijk. Dan zit je daar, met eerst twee, toen vijf stops later drie, gestresste meisjes, met als enige gespreksonderwerp 'Ooooh, ik heb er zin in ik heb er zin in ikheberzininininin!' Ja, zoiets dus. Ik denk dat de hele bus leuk heeft zitten meegenieten - ze lagen vast in een deuk.

In Leiden was het verassend makkelijk om de zaal te vinden - we beginnen er vertrouwd te worden! In de kantine, met professoren en studenten om ons heen, lekker gelunchd. Professoren hebben fascinerende lunchboxjes. Allemaal lief roze of blauw - schattig toch? In de zaal (weetjewel, die die we zo makkelijk hadden gevonden, weet je nog?) kregen we eerst een preek over actieve studiehoudingen enzo, hoe de universiteit anders is dan de middelbare school, dat wij officieel bij de universiteit horen (kijk, dát was leuk om te horen!) enzovoorts etcetera und so weiter.

Opdeling in groepjes, wandeling door Leiden door de regen. Sommigen waren een beetje brak, sommigen waren niet zo enthousiast, sommigen waren verlegen, maar met z'n allen hebben we het gezellig gehad. Foto's gemaakt, Leidse fietsen aangerand, een Tulpenboom gezien (groeien tulpen aan bomen...??) en andere groepjes de weg gewezen. Toen wéér andere groepjes, en in de regen een kennismakingsspel gedaan. Wat helaas inhield dat je handen hélemáál plakkerig en gekleurd werden door de M&M's - maar ach, alles voor PRE, toch? Nog even snel de camera volgeschoten (de fotograaf oortjes gegeven, onder andere...) en toen op weg naar de kerk.

Daar was het kóúd! Maar gelukkig was er koffie. En aan verslavingen moet je toegeven, dus dat deed ik maar. De koekjes vielen een beetje tegen, maar je kunt niet alles hebben, toch? Nadat we in de rij hadden gestaan om ons in te schrijven voor PREunion, dat hadden gedaan, op de groepsfoto waren geweest, en het warmste plekje in de kerk hadden opgezocht, zaten we klaar voor de toespraken.

Eerst van meneer Hupseflups - dezelfde die aan het begin van de dag de preek over de actieve studiehouding had gegeven. Weer over actieve studiehoudingen enzovoorts, maar aangezien de ouders er nu bij waren had 'ie het een pietsie aangepast. Toen kwam mevrouw de Overenthousiaste Botoxgebruikster (sorry, maar ik moet eerlijk zijn) aan het woord, met een lezing over 'Eerlijk duurt het langst'. Het was interessant, echt. Maar het probleem met de wetenschap ik dat je álles van élke hoek kunt bekijken! Dat was dus ook het geval in deze lezing. En in het begin was het interessant. En kon ik nog volgen hoe alles verband hield met elkaar. Maar toen ze voor de zóveelste keer begon - 'Maar echter vanuit historisch perspectief', of 'Terwijl biologen er zó over denken..' of 'En dan kan je er natuurlijk ook kijken als...' begon ik een beetje in te kakken. Gelukkig was toen die enge Overbotoxte glimlach niet ver weg, toen ze zei 'En nu treden jullie toe in deze wonderlijke wereld van de wetenschap - welkom!'. Toen was haar lezing voorbij. Nog een tweedejaars PRE'tje, die érg enthousiast was, en érg veel glimlachte, maar het was motiverend en ik kreeg er zelfs meer zin in dan dat ik er al in had. Meisje van PREunion had ook nog een paar woordjes, en toen ze de woorden 'Brussel', 'weekendje weg', 'gezellig', '10 euro per jaar' liet vallen werden er door de hele kerk blije blikken geworpen; 'We gaan een weekendje naar Brussel!!!' zeiden al die blije oogjes tegen elkaar. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, om het maar eens op een cliché te gooien.
Toen hapjes, drankjes (het was dus géén frisborrel, zoals ik had verwacht, maar een échte borrel - op de universiteit doen ze het goed hoor!) en snel de koude kerk uit, warme auto in, door de regen naar huis. Door de regen naar Noortje, door de regen naar huis, op de fiets. Ijskoud en kletsnat thuisgekomen - waarschijnlijk is deze langgerekte griep van mij toen begonnen? Zou kunnen - dinsdag voelde ik me al niet helemaal 100%.

Enfin. Ik zit nou wel een klein beetje te zeuren over al die toespraken. De woorden 'preek', 'goddank', 'Overenthousiaste Botoxgebruikster' en 'gelukkig was (...) niet ver weg' geven over het algemeen niet zo'n heel positief beeld van wat je aan het beschrijven bent. Maar dat is niet helemaal waar.
De toespraken waren eigenlijk heel inspirerend en enthousiasmerend. Als er wordt uitgelegd hoe alles op de universiteit er anders aan toegaat dan op de middelbare school, en dat jij daar officieel deel van uitmaakt, dan ga je toch een beetje grijnzen. Nee, niet een beetje, best wel behoorlijk. En die hele lezing vanuit al die verschillende hoeken... Dat is eigenlijk juist ook wat me zo ontzettend aanspreekt van de universiteit. Er zijn geen grenzen aan wat je te weten kunt komen. Er zijn geen grenzen aan de mogelijkheden hoe je dingen kunt onderzoeken. Je kan alles op elke willekeurige manier benaderen, en van alles is wel een onderzoek te maken. Voor ieder wat wils, en de mogelijkheden zijn eindeloos - geweldig toch?
Nou lezen sommige mensen dit, en die denken...'Eh, Renée...? Kom op zeg!' Maar zo denk ik erover! Het klinkt misschien een pietsie overdreven, maar dat is toch ontzettend...spannend, eigenlijk? Dat ik over twee weken (een een paar dagen...) naar de universiteit ga, en daar een deel van ga uitmaken...'De wondere wereld van de wetenschap' - het klinken verkoperspraatjes, maar uiteindelijk komt het daar wel een beetje op neer. Het is een hele nieuwe wereld, met oneindige mogelijkheden, met heel veel nieuwe dingen om te ontdekken, en ik heb er zin in!

Laat ik daar maar mee afsluiten, voor ik met nog meer cliché's kom aanlopen. Ik heb er zin in!
Sterker nog: ik heb er ONWIJS VEEL zin in! :)

PRE - here I come!

Rollatoravontuurtje

Renée bedacht op een saaie zaterdagochtend, toen ze de rollater van haar oma op de schuin-aflopende oprit zag staan, dat ze daar best eens op naar beneden zou kunnen roetsjen... Met haar verwerpelijk jonge instelling en tomeloos gevoel voor avontuur sprong ze op haar knieën op de rollator, gaf zichzelf een zetje en ZOEFF, daar ging ze! Hobbeldehobbeldehobbel, onder luid gegil (dat volgens Elizabeth net een kat klonk...ahum...) van de oprit af. Stoepje af, de straat in, jeeeej! Nóg een keer dan maar! En weer, zoefff, het ging suuuuper. Nog een derde keer maar weer? Met een beetje extra snelheid, zodat het éxtra spectaculair zou zijn! Oké, rollator op, zetje, oprit af, zoefzoefzoef....en BOEM. Klapt de achterkant van de rollator in. Valt de rollator plat voorover. Valt Renée plat voorover mee. Keihard op de stenen. Op haar knieën. Die nu open zijn. En waar er eentje heel erg zeer van doet. Hij is stijf. Hij kan niet fatsoenlijk buigen.

Ik heb ook altijd wat hè??

Gelukkig kan ik vol trots melden dat het lekker mijn eigen schuld is, én ik heb het op film! (de stunt waarbij ik níét van de rollator af viel...)