5 december!

Ik heb een hele leuke 5 december gehad!
Totaal anders dan andere jaren, maar helemaal geslaagd! (:

Nouja, het begon iets minder goed. Ik had mijn wekker om 8 uur gezet. Maar natuurlijk ging dat ding weer eens niet. Dus werd ik om half 10 wakkergebeld door een boze vioolleraar - ik had om half 10 een kwartetrepetitie! Ik werd toch al niet zo lekker wakker omdat ik met lenzen en al het bed in was geduikeld, en ik baalde onwijs omdat ik had beloofd dat ik chocoladeletters mee zou nemen. Ik zou dus om 8 uur m'n bed uit gaan, douchen, naar de supermarkt (eerst aankleden natuurlijk), chocoletters kopen, ontbijten en naar de repetitie. Dat plan ging helaas niet door.
10 over half 10 zat ik zo fris en fruitig mogelijk bij de repetitie. Pluspuntjes voor snelheid?
Repetitie ging goed, daarna nog een half uurtje zelfstandig gerepeteerd beneden, wat een zelfstandige meisjes zijn we toch!

Daarna gelunchd (kerrieeee!) en facturen en contracten ingevuld. Met een superprofessioneel gevoel naar het dorp, waar ik dingen postte en ook nog even geld uit heb gegeven (als je een factuur voor 3 columns op de bus doet, kan je met een gerust hart geld uitgeven, want je weet dat er binnen 30 dagen weer veeeel meer geld op je rekening staat..). Twee nieuwe lekkere sportbroeken (omdat ik op zo'n onwijs criminele school zit, waar mensen gewoon je gymtas met lekkere broek, t-shirt, heerlijke deo en schoenen!!!! jatten. Fijn!) en een spijkerbroek en een rokje! Toen was de dag al wat leuker (:

Thuis kerstcd's aangezet (tja. Afrikaantjes he?) en heel hard m'n opera-stem opgezet bij die liedjes waar ik spontaan jeugdsentimenteel van word (is dat een woord..??). Rondgedanst met cappuccino in m'n hand, beetje opgeruimd. Toen naar het dorp om m'n vriendjelief bij te staan, die last-minute nog Sinterklaaskadootjes (en een chocoladeletter!) nodig had. Chocoladeletters vind je dus niet meer op 5 december, die zijn allemaal weg. Wijze les van vandaag misschien..?
Ook nog staan springen in de AKO om bij een kaart te komen. Het harde leven van kleine mensjes.

Op weg terug naar de fiets werd ik bruut overvallen door een enge man. Hard op m'n neus geslagen en zomaar midden in het dorp beetgepakt. Dankuwel Aron, zo was m'n dag inene veel spannender! Heb toen hem weer geholpen met het zoeken naar onvindbaar Sinterklaassnoep - ook strooigoed hebben ze op 5 december niet meer. NOG een wijze les! Tjonge, wat een dag, wat een dag. Illegaal zonder helm achterop bij een hele snelle scooter, naar de Radiobeurs toe. Bij de Radiobeurs (weer wat gepest ondergaan, het is al traditie) gedicht en een Zwarte Pietje geschminkt.
Toen was het tijd om eindelijk weer naar huis te gaan.

Gedichtje getypt, vuurtje aangestoken, omgekleed voor het werk, gaan werken.

Het begon met behoorlijk wat onhandigheid (aaaaargh) maar daarna nog best lekker. Mijn benen zijn MOE! NIET normaal. En het restaurant zat lekker stampvol, op 5 december nog wel. Van half 7 tot 11, toen gretig wat carpaccio en wijn naar binnen gewerkt. Kwart voor 12 stond ik moe voor de deur, klaar voor Sinterklaas.

Gedichtje van m'n zusje was behoorlijk....niet-aardig? 'Je benen zijn niet lang, en je lichaam is niet slank'. Danku danku, ik hou ook van jou. Kadootje? Een knuffel van Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, van de Ap. Grumpy. Jaaa Elizabeth, ik vind jou ook onwijs aardig.

Gescrabbelt (geeeen idee wie er heeft gewonnen) - iedereen kreeg ruzie over de regels. Toen kwam yours truly op het - zeg nou eerlijk - briljante idee om dan maar wat gluhwein in te gaan schenken. Ineeens waren alle humeurtjes weer wat beter!

Morgen komt lieve Nienke openhaarden (ik heb mezelf omgedoopt tot opperopenhaardaansteekster, en heb die titel, al zeg ik het zelf, toch best wel verdiend!) en gluhweinen. Daarnaast ga ik een essay schrijven, wiskunde bijwerken, en als ik tijd heb eco bijwerken en geschiedenis samenvatten. En PRE lezen.
Maandag Sirene/Constitutieborrel! Heel gezellig, heb er zin in! Donderdag werken, vrijdag naar Munster, daarna kerstmarkt in Lisserbroek..? Zaterdag voorspelen in Oegstgeest (help!), verjaardagje van een lieve meid, en daarna een nachtje zonder ouders thuis. Sjonge, het is alweer bijna weekend!

Toujours malade!

Ik wil zo min mogelijk zeurposts op mijn blog. Het is ontzettend verleidelijk om bij het minste of geringste even lekker los te gaan tegen het cyberpubliek - je voelt je na wat ranten (hoe zeg je dat mooi in het Nederlands?) altijd stukken beter. Maar dat is zo deprimerend om te lezen, dus heb ik mezelf voorgenomen dat niet te doen.
Maar nu even een klein beetje zeuren - mag wel, toch?

Want ik ben namelijk nogsteeds ziek!! Kom op zeg, mag ik nou niet weer eens een beetje beter worden? Gisterochtend dacht ik nog 'Vandaag is de dag dat ik ein-de-lijk beter wordt' - en gisteravond dacht ik 'jeeej, volgens mij ben ik écht beter!'.
Maar dat was te vroeg gejuichd, blijkt. Verdomme.
Ik moet vandaag nuttige dingen doen. Ik moet huiswerk vragen, huiswerk maken, leren, mailen, opruimen, viool oefenen. Ik moet morgen naar school! Ik moet mijn werk bellen, maar hoe kunnen we het rooster indelen als ik niet weet wanneer ik weer beter ben?? Ik moet werken, ik moet geld hebben en in de herfstvakantie kan ik niet werken omdat ik dan in Oostenrijk zit. Ik moet een column schrijven en eindelijk weer eens normale kleren aandoen, maar vooral -
ik ben het zat om de hele dag een beetje rond te dweilen in mijn pyjama!!

Zo. Genoeg gezeurd.

Ik heb een nieuwe computer en een gloednieuw scherm! Mijn arme oude schermpje is afgelopen week ook echt gestorven, dus tijd voor iets nieuws was het zeker. En het werkt zo heerlijk! Ik was vergeten hoe het voelt om op gewone snelheid te kunnen werken..!!

Nou ga ik maar weer lekker beter worden ofzo. In mijn bed of op de bank. Hmm.

Een bacteriënkusje van mij! xx

Voorspeelzenuwen

Dankbaar ben ik, ontzettend ontzettend dankbaar, dat ik het briljante idee (ja, het was echt, werkelijk waar briljant) had om op de bank te gaan slapen. In plaats van in mijn bedje, op zolder. Waar het een sauna is. Ik denk eerlijk gezegd niet dat dat in veel slaap geresulteerd zou hebben!
Beetje jammer wel, dat onze bank nou niet bepaald zacht is, en net iets te kort. Ietsjes maar, maar het blijft een beetje irritant dat je je benen niet helemal kunt strekken.
Zometeen ga ik voorspelen. Voorspelen, in mijn eentje! Ik heb een tijdje geleden gezworen dat ik nooit meer alleen zou voorspelen, alleen in een groep. Ik denk dat dat net na mijn auditie voor tweede viool was - want die had ik GRONDIG verpest en het stuk dat we al minstens een jaar spelen, dat een supermakkelijk, langzaam 3e viool stukje was, heb ik gewoon VALS gespeeld. Wat ook redelijk knap is, natuurlijk, dat je zo'n makkelijk, moeilijk te verpesten stuk zo ontzettend kan verpesten. Maar ik vond daarna dat ik maar niet meer in m'n eentje moest voorspelen. Is te stressvol.
Nouja, Marcus, lieve lieve Marcus, was het daar niet mee eens. En hij heeft me overgehaald, en nu ga ik vanmiddag voorspelen. In mijn eentje. ARGH!!
Eerste brownies bakken, met Sas, maar daarna voorspelen. Ahum. Ben nu al zenuwachtig. Ik heb er GEEN zin in.
Marcus - ik hou er gewoon niet van om in m'n eentje viool te spelen! Geef mij maar een duet, een trio, een kwartet, een quintet, of een orkest, maar ik wil NIET in m'n eentje spelen. En nee, piano begeleiding telt NIET. NIET.