OHJA.

Ohja. Ja, ik weet het weer. Ik weet weer waarom ik ben gestopt met Facebook.

Omdat ik dan de hele dag zit te verspillen met het kijken naar foto's van vrienden in Zuid-Afrika.
Omdat ik dan mezelf op zit te focken en mezelf gigantisch veel heimwee aanpraat.
Omdat ik er helemaal gek van wordt, omdat dan al die duizenden vragen die ik TOCH niet kan beantwoorden (believe me, I've tried - ik kan het niet) weer keihard boven komen.
Omdat ik mijn geweldige leven hier dan helemaal vergeet en plotseling alleen maar daar wil zijn.
Omdat ik haast mijn geweldige vrienden hier die ik NOOIT OFTE NIMMER maar dan ook echt NOOIT kwijt wil zou vergeten.

Jongens, waar SLAAT dat op?! Ik vind het niet normaal, dat ik zulke gevoelens kan krijgen - dat ik ZO kan verlangen naar die paar mensen daar, terwijl ik hier zoveel liefde heb en heus wel weet dat ik niet zonder iedereen hier kan. Het is zo'n bullshit!
Ik weet wel wat het is - ik heb heimwee naar het leven dat ik zou hebben gehad. Maar dan verlang ik naar iets dat ik niet ken! Het feit is dat ik ernaar verlang het te kennen, maar sorry, dat kan gewoon niet meer. En het gaat heus niet allemaal beter of makkelijker worden door dag in dag uit naar die foto's te staren. Get over it!

Ik moet mezelf er gewoon overheen zetten - Renee Hunter, je woont in Nederland, je wil hier helemaal niet weg omdat je hier ongelofelijk gelukkig bent. Je zou helemaal niet gelukkiger zijn geweest als je daar had gewoond, dat weet je zelf BEST dus kap nou eens met al die domme ideeen en hou er eens mee op zo ongelofelijk sentimenteel te zijn. Je bent Nederlands en Zuid-Afrikaans, je bent in Nederland opgegroeid maar hebt Zuid-Afrikaanse roots, je bent een mix en KAP ER NOU EENS VERDOMME MEE de hele tijd een keuze te willen maken! DAT HOEFT NIET! Je bent Renee Hunter en that's all there is to it. Shit hee.

Daarom was ik ook alweer met Facebook gestopt. Omdat het niet helemaal goed voor me is.
Dus sorry jongens - al die Farmville requests ga ik lekker laten liggen, ik hou het bij Hyves.

Teeeeering.

Bloed bloed bloed

Vanochtend lekker nuchter naar het Poelhuys voor een bloedtest. Ik dacht tijdens het wachten (bijna anderhalf uur...) 'goh, laat ik eens kijken wat er op dat briefje van de dokter staat'. Stond waar ik allemaal voor getest zou worden. Onder andere diabetes! Daar had ik tot toen nog niet aan gedacht, was een verrassinkje zo op de vroege morgen. Natuurlijk hoef je het niet meteen te hebben als ze je erop testen, maar toch he... Dat er al uberhaupt reden is tot testen is reden voor mij om een heel klein beetje nerveus te worden... Nadat een paar mensjes voorgedrongen waren was ik eindelijk (na anderhalf uur ja) aan de beurt - ik had tot dan toe in mijn naieviteit nog gedacht - oooh, ze trekken even een buisje vol en doen daar wat testjes mee. Neenee Renée, niks is minder waar - 7 of 8 buisjes vol donkerrood bloed! Gelukkig heb ik er totaal geen problemen mee, ik kan zo toekijken als die naald m'n ader ingepropt wordt en als het bloed de buisjes in vloeit, maar een uurtje later begon het wel een beeeeetje zijn tol te eisen. Dan mis je toch dat bloed wel een beetje...
Dinsdag de uitslag, ik ben benieuwd.

Het is heelheelheelheelheel koud! Het enige waar we eigenlijk allemaal zin in hebben is lente, zon, vogeltjes en metzonderjas, wat krijgen we? Juist. Sneeuw, koud, brr!

Teentjes

Okee, na vele omzwervingen door Lisse ben ik dan uiteindelijk toch bij de nieuwe locatie van de dokter uitgekomen. Mooi! Maar even zoeken. Teentjes onderzocht, en hieperdepiep hoeraa, de doorbloeding is goed. Maar wat is het dan wel? Zenuwen, misschien, en er werd iets over een eventuele neuroloog gebabbeld, maar kijk, dat lijkt me allemaal veels te ernstig en daar gaan we gewoon lekker niet vanuit. Dus voorlopig mag ik vrijdag lekker een bloedtestje gaan laten doen in het Poelhuys en gaan we vervolgens kijken of mijn bloedsuikerspiegel of iets dergelijks in orde is. Nog safe dus.

En nu ga ik lekker slapen, truste!

Weetje wat het toffe van dit schooljaar is?
Ik ben nog geen één keer in een sleur geraakt! Zo depri als ik vorige winter was, zo snel en fijn en vrolijk is deze voorbij gegaan. Leuke mensen, leuke dingen, nieuwe ervaringen. Ruzie, ja, veel ruzie en gekut en gekloot, maar geen sleur. (nou, hehe, je haat het om thuis te zitten maar GODZIJDANK zit je niet in een sleur zeg! Nee, zo bedoel ik het ook niet natuurlijk)
Na het typen van deze blog moet mijn bureau leeggeruimd worden en moet ik M&O gaan leren. Leren, huiswerk. Goh, dat doe ik ook niet vaak meer zeg!

En ondertussen mis ik opa, André en Rika nogsteeds als een gek. Het komt en gaat, logisch. Soms overvalt het me, dan gaat het allemaal eventjes niet zo heel tof meer. Maar ik ben ongelofelijk benieuwd naar hoe het allemaal na de zomer zal zijn. Zuid-Afrika 2010, het werd eens tijd. En ja...een bezoekje aan het kerkhof gaat er ook bijzitten. Zal ik eens iets zeggen? Ik weet eerlijk gezegd niet of ik het wel...durf? Durf ja. Het is zo bizar allemaal, na de boodschap 'ze zijn er niet meer' is er niks meer geweest voor mij. Geen begrafenis, geen familie, nauwelijks condoleances, geen afsluiting. Toch gemist, die afsluiting. Vraag me af of ik die afsluiting van de zomer ga vinden... Of wil ik het wel afsluiten? Dat is ook weer zo'n vraag - nu is het nog bijna alsof er niks gebeurd is. Ja, er zijn slechte dagen waarop het ineens heel hard aankomt dat ze er niet meer zijn. Maar andere dagen kan ik me echt BIJNA indenken dat ze over een paar maanden gewoon weer klaarstaan om ons thuis te ontvangen. Dat Rika cadeaupakketjes op onze kussens heeft neergelegd, dat André een flesje wijn opentrekt en we allemaal buiten gaan zitten bij de barbecue. Dat de hondjes als een gek op en neer springen als we aanbellen, 's avonds laat, doodmoe van uren rijden. Rika die tekeer gaat over een of andere beslissing van een of ander persoon waar ze het niet mee eens was... Wist je dat ze bijna president van Zuid-Afrika was geworden? Zo raar om te bedenken hoe anders alles had kunnen zijn...
Afsluiting. Chill.

voulez-vous danser avec moi?

Neem twee gekke vrienden, gekke collega's en digestiefjes. Dan krijg je een Toffee Coffee (klinkt onschuldig toch?) en een koffie met amaretto. Ernaast, uiteraard. En een fristi-rietje.
Connect the dots!

Amaretto door een rietje is heerlijk en een groot succes, vooral in combinatie met een dansavond en de quickstep en jive. Maar ik moet zeggen dat ik wel echt dood was aan het eind van de avond..Heb in tijden niet zo hard gedanst.

Vandaag wedstrijd, heb m'n ogen uitgekeken! Wat een jurkjes, wat een pasjes! Voor ons zat er helaas geen volgende ronde in bij de ballroom, maar wel doorgedrongen tot de halve finale in de latin. Latin ligt mij meer, dat weet ik.
Wat zo'n dagje danswedstrijd me ook vooral heeft laten beseffen is dat ik volgend jaar wel echt echt door wil gaan, en met een echt leuke goede partner, die ook mee wil doen met wedstrijden. MAAR WIE??????? Ik moet iemand van een andere dansschool of een jongen uit het vierde jaar die mij wil assisteren, en dus een tweede neppartnertje erbij nemen. Wie wil dat nou?

Gezocht; jongeman die goed kan dansen, prettig is om naar te kijken, uitstraling heeft, waarbij de chemie met mij klopt, die volgend jaar in het vierde jaar danst, volgend jaar wel wedstrijden wil dansen en het niet erg vindt om mij te assisteren in mijn lessen. Als je hem gevonden hebt moet je dat alsjeblieft zo SNEL mogelijk melden!

Het viel me ineens op dat de laatste paar posts op hele mooie tijden zijn geplaatst...
14:13 - een countdown, prachtig.
08:00 - hoe precies wil je zijn
23:59 - precies een minuut voor de volgende dag!