★ Get excited about the little things that make you happy!

Dit is puntje 8 in Jacque's lijst van 11 ways to be more positive. Deed me meteen aan mijn pepernotenobsessie denken!

Al ongeveer sinds er weer pepernoten in de winkel zijn (en dat is, schandalig maar waar, al vanaf september wanneer de zon nog schijnt en niemand ook maar dénkt aan Sinterklaas) zucht ik minstens om de dag 'Ooooh ik heb trek in pepernoten'. En nu is het OpenDagenSeizoen weer begonnen, en hiephiephoeraaa, die mensen zijn slim en zetten snoep bij hun stands om mogelijke toekomstige studentjes te lokken! Nou is het redelijk grappig om met mij over zo'n informatiemarkt te wandelen... Zodra ik zo'n bakje bruin genot zie liggen roep ik met m'n allerhoogste kleinekinderstemmetje 'PEPERNOTEN!!!' en moet vriendlief me bijna hardhandig meesleuren om ervoor te zorgen dat ik niet meteen die hele bak ontvoer.

Oké, nee, dat is misschien een beetje overdreven, but I guess I've made my point. Ik hou van pepernoten. Ik ben er lichtelijk geobsedeerd mee en ik word er onwijs gelukkig van! En dat is het punt dat Jacque probeert te maken in d'r blog - haal het kind in je naar boven en geniet lekker van die kleine dingetjes. Word er helemaal blij en opgewonden en springerig van en herken dat het je leven zo veel leuker maakt als je het kunt waarderen. (wijs hè? Jeutje, en dat op de zondag morgen).

Zo zie je maar weer - pepernoten zijn fantastisch! Niet alleen zijn ze lekker maar ze maken ook mijn leven nog eens zo veel beter en positiever en mooier! Wow!

sloopie

SLOPEND maar fantastisch, mijn weekend..

Half 6 op, Groningen, slapen in *zijn* armen in de trein (smeltmomentje), BurgerKingpatatties om half 11 's ochtends (want voor je gevoel is het een uur of 1, als je om 6 uur 's ochtends ontbijt..), in Qbuzzen rijden, door het mooie Academiegebouw wandelen, pepernoten scoren op de stands, gesprekje met studentendecaan en met een tevreden gevoel weer terug. Chocoladepepernoten in de trein, met een heel professioneel gevoel naar de KvK in Leiden (doe je ook niet elke dag!), RACEN naar dat leuke restaurant van me (liefde voor m'n persoonlijke scooterguy, zonder hem was ik sowieso te laat gekomen ^^), m'n baas wel 19234098348209 keer willen wurgen (toch maar niet gedaan, is ook weer zo wat weet je), lekker gegeten en toch maar nog naar 't Vierkant, ondanks dichtvallende oogjes. Flirtpogingen van 6 negers overleefd, drankjes gedaan met de meiden, gelachen, gedanst.. Portomonnee bijna kwijtgeraakt, mobiel weer 23904823 keer laten vallen, veilig thuisgekomen en rond half 3 toch écht m'n bed ingedoken..

Heerlijk gedouchd, Grey's marathon in het grote bed, cadeautjes shoppen met die coole Ei-vriend van me, dansen (BAH ik HOU niet van de PASSO, hij LUKT niet en ik vind het NIET LEUK! zo.) omkleden racen en naar Sassem. Diepe gesprekken over seks, stripteases en het wel of niet doorschijnen van m'n bikini. Een fles rode wijn, en de fiets naar Noordwijkerhout. Via de spoorwegovergang. Afgesloten. Via Voorhout. Afgesloten. Omgereden. Noordwijk. Regen, koud en een uur later - BEETHOVENWEG 19 voor een POOLPARTY van m'n allerliefst overbuurjongen JUT!!! Heeft ie toch ff goed gefixt. Sauna, jacuzzi, zwembad (koud na zo'n sauna!!), zelfs aparte jongens- en meidenkleedkamers, DJ, hoofdpijnwijn en Schultenbräu - ik hou van die kerel. Slingerend op de fiets terug.

Wakker worden in *zijn* armen (best night's sleep i've ever had!), fruitsap in bed (geknoeid natuurlijk), lekkerruikende shampoo, lunchen met patatties en nuggies bij de Mac (als we dan toch ongezond bezig zijn..). Voetballetje meegegückt, naar huis gesleept vanwege fiets die niet meer fietst - gehandicapt gevoel ten top. Warmste kleren ooit aangedaan en naar verjaardagje. Taart, zoute stokjes, chippies, cola en appelsap. Gezellige mensen, diepe gesprekken, het nieuwe huis bezichtigd, avondeten, in slaap vallen op de bank terwijl er om je heen over belasting en scootmobiels wordt gediscussieerd. Thuis nog een uurtje huiswerk en om half 10 ALS EEN BLOK IN SLAAP GEVALLEN. Heerlijk :)

bye bye Sombeek, hello Steures!

Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen... Maar Steures komt terug, HALLELUJA!

Die aardige latijndocent die ons alsmaar de grond in boort en SO's van 70 minuten opgeeft en niks uitlegt en zichzelf fantastisch vindt en nooit naar ons luistert... Die gaat lekker andere klassen lesgeven. Arme kinders, maar fair is fair - zij hoeven geen examen te doen aan het eind van het jaar. Wij wél.

Overigens zijn sommige mensen zó doorzichtig dat het gewoon lachwekkend is, denken ze nou echt dat niemand ze doorheeft? Kan er wel om lachen.

In petto deze week...

- sireneborreltje met die coole eerstejaars

- PWS'en - naar m'n oude basisschool om met de docenten daar te overleggen (cijferlijstje mee?)

- arbeiten voor Rome- en Albufeira-centjes

- met gymnasium naar A'dam...moet ook gebeuren

- POOLPARTY in NOORDWIJK van die leukste BUURJONGEN!

Rome 2011!!

Hotel geboekt!! Van 1 t/m 7 juli 2011 vertoef ik met de allerliefste jongen van ALLES in Hotel Sonya in Rome, Via Viminale (jazeker, dezelfde Viminale als dat vreselijke restaurant waar we elke avond op Romereis onze maaltijd haalden!). Een week lang in de mooiste stad rondwandelen, herinneringen ophalen, nieuwe herinneringen maken, heerlijk eten, heerlijk met z'n tweetjes, heerlijk in de warmte... Ik kan niet wachten!

Nu is het tijd om centjes te gaan verdienen voor dit tripje. Én Albufeira kost ook niks natuurlijk. Wordt een jaartje spaarzaam leven, maar IK GA WEL MOOI VAN DE ZOMER NAAR ROME!! ♥♥♥♥♥♥♥

Leiden beoordeeld op boodschappenkarretjesvriendelijkheid: 1

Oh damn, ik wist dat de dropjes een slecht idee waren. Ik kan er echt nooit mee ophouden, het is echt vreselijk, drop eten kan ik niet!

In my defense though, ik had er wel echt behoefte aan toen ik eindelijk zwetend en stinkend en met ruim 500 euro aan zware textiel in twee loodzware dozen in een ratelend winkelwagentje op sleeptouw voor dat Academiegebouw stond hoor! Met een karretje van Super de Boer door Leiden crossen is geen aanrader. Toegegeven, het heeft me onwijs gered (die twee dozen had ik nevernooitniet kunnen tillen!) maar het maakt zo'n pokkenherrie en serieus héél Leiden loopt in een helling, als het niet richting een terrasje is, dan wel richting een gracht, allebei niet echt plekken waar ik op af zou willen racen met zo'n kar. Bovendien zou het me niet zo heel erg hebben geboeid, was het niet dat ik ook écht letterlijk heel Leiden (okee misschien half Leiden dan) heb afgereden met dat ding!

Eerst van de Super naar Joor It, Rapenburg. Toen van Joor It terug langs de Super, dwars door het station heen (waar ik volgens mij een oudcollega zag die me raar aankeek, en geef hem eens ongelijk), voorbij het station en hélemaal naar het FSW. Daar die twee dozen één voor één de trappen opgetild, vervolgens de trappen áf het souterrain in. Alwaar ik tot de conclusie kwam dat ik toch écht geen nerdjes uit 5vwo rond zag hupsen. En ik moest toch écht die truien aan ze kwijt. Shit. Marieke bellen, 'oh, ja, ze zitten in het Academiegebouw'. WHUT?! Dat is verdomme om de hoek van de Joor It! Dozen weer één voor één het souterrain uitgetild, één voor één naar m'n karretje getild, achter m'n karretje gaan staan en weer he-le-maal terug, dwars door het station, voorbij de Super de Boer, richting Joor It en verder het Rapenburg af. Ratelderatelderatel. Gaat d'r ook nog eens een enge man aan me vragen of 'ie me mag helpen, tegen betaling uiteraard - rukt al bijna die kar uit m'n handen voordat 'ie ook maar z'n vraag heeft afgemaakt...Eh, nee, donder anders ff lekker op ofzo??

Tegen de tijd dat ik eindelijk voor dat Academiegebouw stond (voel me wel zwaar genaaid trouwens hoor, wij moesten vorig jaar gewoon ons eerste blok in die vreselijke kelder van het FSW uitzitten, krijgen ze dit jaar ineens het prestigieuze Academiegebouw!) was ik moe en chagrijnig. Blijkbaar ben ik blog/twitter-buddy Lisa nog tegengekomen, maar had het te druk met het rechthouden van m'n karretje - bijna dat leuke bord van 'de appeltaart kwam om ... uit de oven' van de Bruine Boon omgereden overigens - om haar te zien. Toen kwam ik ook nog eens tot de vreselijke ontdekking dat het Academiegebouw, mooi en oud als het is, geen koffieautomaat had! Mijn hele dag stortte in! Geen koffie?!?

Dus jullie snappen wel dat toen die held van een Bart ook opdaagde, ik hem wel móést smeken om even een zakje drop voor me te halen. Ik kon niet anders. Het moest.

Baal er nu alleen wel een beetje van. Wie wil me dus verlossen van een nog driekwartvolle doos zoute drop? :)

j'aime paris

Bloedchagrijnig zit ik vanavond thuis, de eerste zaterdagavond in TIJDEN dat er niks gepland staat. Duik zo met wat boeken (ja, meervoud inderdaad) m'n bedje in en het overvalt me weer hoe erg ik op zulke momenten wel niet een laptopje zou willen!

Ik wilde alleen wel nog eventjes dit met jullie delen. De blog van Valentine, Parisienne, fotogeniek en vrolijkmakend! Ik vind haar foto's altijd zo leuk om te zien, krijg er altijd een fijn Parijs' gevoel van. Weet niet wat het is, als je zegt 'ik wil later in een Frans appartementje gaan wonen' krijg ik daar een kriegel gevoel bij, dat lijkt me nou écht tien keer niks, maar als ik een aanbod zou krijgen om in een Parijs' appartementje te gaan wonen zou ik meteen overeind springen en de Thalys pakken! Parijs geeft me een lekker gevoel, Parijs is Parijs, dat is gewoon zo, et nous aimons Paris, wij allemaal, kun je niks aan doen.

byebye Steures, hello Sombeek! (tot 'please come back Steures!!!!' aan toe...)

Wie weet herinneren jullie je nog wel een aantal dramatische, wanhopige, sneue posts die yours truly vorig jaar over ene Steures postte. En wie kent er niet het beruchte 'Steures bracht Renée tot tranen'-verhaal? De keren dat er uit het niets werd geschreeuwd zijn ontelbaar, net als de keren dat meneer met een schijnheilige kop heel civiel 'ha Renée!' durfde te zeggen.

Klinkt bekend, niet waar?

Nou, ik zal je eens wat vertellen. Ik heb iemand gevonden die ik zelfs, als het mogelijk is, nóg minder mag dan mijnheer Désiré Steures (stiekem voel ik nu vanbinnen diepe voldoening om hem zo Désiré te noemen.. LEKKER VOOR JE, met je meidennaam!). Hij heet, wait for it.... Meneer Sombeek. Tralalaaaaa, meneer Sombeek meneer Sombeek, of laten we lekker cliché zeggen 'Stombeek'. Meneer wandelt gewoon weg terwijl je aan het praten bent. Heel civiel. Heel beleefd. Maar meneer heeft niet eens het fatsoen om even te luisteren. Bovendien vindt meneer zichzelf erg zielig. Hij is immers al 'ruim over de 65', en wordt 'hartstikke moe van jullie drukte!'. Nou sorry hoor. Ga lekker van je pensioen genieten ofzo! Maar ga ons niet zo pesten. Zijn we niet van gediend. Bij voorbaat dank!!