Plagiaat en spierballen

Vandaag ringzwaaien bij gym, en dan optrekken. En yours truly was het enige meisje dat zich op kon trekken - 2,5 keer maar liefst! Voel me nu onwijjjjs sterk ^^

En er is plagiaaaat gepleegd! Staat er wel heel leuk mijn column in het Leidsch Dagblad, maar met Carlijn's foto erbij, en haar inleiding! Heel chill...
not.

'ziek'?

'Ziek' is zo'n onwijs rekbaar begrip!
We gebruiken het eigenlijk veel te vaak, wanneer we ons in principe alleen wat kut voelen. Vooral omdat de meeste mensen daar totaal geen boodschap aan hebben - als ik me 'een beetje kut' voel, dan zegt mijn baas nog gewoon dat ik moet komen! Glimlachje opzetten en aan het werk, hupsakee. Op school ook. Jammer dan, dat je je niet zo geweldig voelt. Boeken open en doorwerken. Anders loop je achter. Dus zeg je maar dat je ziek bent, omdat daar gewoon meer begrip voor is.
En dan kan je wel zeggen dat je je niet zo aan moet stellen, dat het heus wel meevalt als je niet écht ziek bent, maar dat is niet zo! Je moet goed voor jezelf zorgen, en als jij voelt dat je meer slaap nodig hebt, of dat je even een dagje ECHT niet optimaal kan functioneren, dan vind ik het best kunnen om eventjes thuis te blijven. Als jij de volgende dag dan weer helemaal overeind bent is het toch juist positief?

Vrijdag allemaal het Leidsch Dagblad kopen, Renéetje staat er weer in met haar leuke blote-voetjes-foto! En ik ben best wel tevreden met het stukje deze keer. De vorige twee keer vond ik maar een beetje slap, maar dit is zo'n stukje waar ik best trots op ben, stiekem. Kopen dus! :)

Leidsch Dagblad-columniste op blote voeten, i love it!

De Grote Vraag van dit moment; waar ga ik mijn lunch vandaan halen?

Lieve chef Mamma heeft het eindelijk doorgekregen - Renée is op vrijdag om 1 uur uit, hoeft dus geen lunch mee en wil graag thuis iets lekkers eten. Pasta ofzeuh. En dus heeft ze geen lunch voor me gemaakt, hoera!
Of niet.
Latijn inhaalso is verplaatst van het 3e naar het 6e, grr. En tussen het 5e en het 6e zit een pauze. En in die pauze moet ik eten. En ik heb nog geen eten.
ÉN ik heb honger.

Ai, de drama's van een 16-jarig, schoolgaand, Latijn-lerend meisje, ai ai ai.

Gelukkig heeft dat meisje vandaag een hele leuke krant om de hele dag mee te zeulen! 'Kijk eens meneer, komt dat meisje u niet best bekend voor?' 'Ik heb een krant mee, voor mijn keek op de week, wilt u hem zien?' 'Kijk kijk KIJK!!'.
Renée Hunter, columniste voor het Leidsch Dagblad op blote voeten. Klinkt goed, non? :)

Het Fioretti is een school van doden geworden. Iedereen loopt met een ontzettend zielig hoofd rond, zo van 'dit is de laatste plek op aarde waar ik nu wil zijn!!'. Of hun blik is zó leeg (wegens vermoeidheid, brakheid, misselijkheid of.... vul zelf maar in) dat je er helemaal niks uit kunt aflezen, maar dan kan je zelf wel bedenken dat ze misschien niet helemaal echt heel graag op school willen zijn nu.

Beetje jammer dat het tóch moet.

Koffie is een wondermiddel! Ik heb er nu al 3 op (en ja, het is pas...WOW, het is pas kwart voor tien!!!!) en het werkt. Ben nogsteeds niet helemaal wakker. Maar het komt eraan. Nu heb ik meer wakkerheid over om andere mensen, die meer ophadden en minder geslapen hebben dan ik, zielig te vinden. Want zielig is het zeker.

En dan nog even de korte nieuwsberichtjes: Renée heeft ontslag genomen bij Ibis, en is aangenomen bij Il Mulino. Zondag werk ik nog voor het laatst op het grootste terras van Lisse, en daarna ga ik me elke week één of twee keer in Italië wanen! Maandag is de deadline voor mijn column, vrijdag ben ik officieel een gepubliceerd schrijfster! Wow, dat klinkt best vet. 5 Oktober is de Kick-Off van PRE, spannend spannend spannend, en ik ga in de herfstvakantie naar Oostenrijk! Midden in het jaar (hoewel het natuurlijk niet midden in het jaar is, dat kan het op geen manier zijn, maar het is in ieder geval geen december, en daar gaat het om..) een galajurk aan, ik heb er zin in.

Heel veel liefs aan een zekere lieve jongen die zijn arme oogjes niet eens open kan houden, en die gister officieel al een hele week lang van mij was <3

En heel veel liefs aan de rest.

Ik hou van Zaak, Kermis en Pauze-foto's! ^^

Het Huntersch Dagblad

Met in het Hoofdnieuws: Renée Hunter die bijna van haar stokkie gaat in de La Place.

Ik beveel het je niet aan, het is niet leuk, het is eng en je voelt je (needless to say) slecht. Understatement. Gelukkig is de wereld toch zo bar en boos nog niet en zijn er genoeg lieve, zorgzame, geweldige mensen die het leven het leven waard maken <3

(nee, 'het leven het leven' was geen typfout)

Verder, het kleinere nieuws: Renée Hunter heeft haar mobiel laten jatten.

Niet dat dat nou echt de bedoeling was, het ging zegmaar een beetje zonder dat ik het doorhad (goh, toch wel? Ja, echt waar) en de conclusie 'Aan Lost-and-Found op Schiphol heb je niks' was redelijk snel getrokken. Zelfs alle hoop die ik daarna nog voor hun systeem koesterde bleek nutteloos, en alle hoop is nu bijeengeraapt en op de verzekering gevestigd. Hoop koesteren met een gebroken hartje is lastig, laat ik je dat vertellen. Is het je al eens opgevallen hoe vaak er ergens in je omgeving een mobiel gaat? Vaak! Heel vaak! En elke keer hoor ik dan, ergens links bovenin mijn borst, KRAK! Ai. Ik mis m'n Cookie. En ik ben onbereikbaar, wat aan de ene kant een tikkie lastig is, maar verder eigenlijk lekker bijdraagt aan het vakantiegevoel. Oh, je hebt geprobeerd te bellen? Tja, sorry, mijn mobiel is gejat. Nee, ik heb geen idee wanneer ik er weer eentje heb. Hopelijk voor school weer begint...Gaat niet lukken.

Nog een paar highlights: Mini komt morgen! Overmorgen ga ik als de drukke journaliste die ik (tegenwoordig) ben naar een bespreking bij de krant en tussendoor zal ik m'n kont toch echt op een gegeven moment eens naar het strand moeten slepen. En geld verdienen. Ai, vakantie is duur, te duur. Het gebroken hartje klopt steeds sneller in de afwachting van de gelukkige thuiskomst van de laatste paar vakantiegangers (lucky bastards, net nu ik mijn bruine kleurtje weer kwijt ben! Waarom gaat dat altijd zo snel??) en we hebben Poptarts in de kast. Het leven is wonderschoon met Poptarts in de kast!

En het feit dat die dingen suikersuikersuikersuiker bevatten - en niks anders, welteverstaan - zullen we maar even over het hoofd zien...

Het RenéeslaatArondievloekt-spektakel is vanmiddag geëindigd op een schappelijke 14 euro en William is twee keer keihard ingemaakt, met Yahtzee en het Etiquette-spel, welteverstaan. Oh, en vergeet vooral de Monopoly van gister niet.

En verder verkeer ik in een lichtelijke staat van shock (wat nog los van het mobieltjestrauma en near-fainting-experience staat..): Mensen, Gossip Girl is ineens weg!!

Vakantiekusjes van Renée Hunter, eigenaresse van een opgeruimde kamer, Yahtzee-supertalent en onbereikbaar till further notice...

'Een meer persoonlijk onderwerp, namelijk zoenen'

'Afgelopen zaterdag zijn R en R met elkaar gegaan'. Zo begint mijn tweede proefcolumn voor het Leidsch Dagblad. Waaaant ik zit bij de Top Vier!!

Misschien is het nu een goed moment om te vertellen hoe dit allemaal is begonnen. De laatste tijd zijn mijn blogs niet zo goed te volgen geweest, sorry daarvoor. Dus nu ga ik jullie even bijpraten.
Het was...drie weken geleden. Wow, drie weken! We hadden onze laatste les Nederlands, zo'n hele lekkere drukke les weetjewel, en tijdens het laatste kwartier bedacht mevrouw Reinders ineens iets. OHJA! Een mailtje van het Leidsch Dagblad! Of ze nog leerlingen in de klas had die misschien wel columns zouden willen schrijven. En dat ze dan een proefcolumn over 'Twitteren' zouden moeten schrijven en sturen.
Meteen werd er vanuit alle hoeken van de klas 'Renéeee!!' geroepen, en ik dacht ook meteen 'Jaaa!'. Zo gezegd, zo gedaan, en een week later had ik een proefcolumnpje over Twitter klaar. Dat heeft overigens nog wat stress veroorzaakt, want ik was er nou niet bepaald tevreden over, en het duurde even voordat ik hem af had.
Maar blijkbaar vonden de mensen van het Leidsch Dagblad hem wel goed!! Dat bleek donderdag, toen ik bij Larissa een mailtje van ze kreeg. Yesyesyesyesyes, ik liep te STUI-TE-REN!! (nouja, zat te stuiteren..)
En toen moest ik een tweede proefcolumn schrijven. Over 'een meer persoonlijk onderwerp, namelijk zoenen'. Hmm, dat viel nog niet mee. Dat gaat dan niet alleen over mij zelf, natuurlijk; er zijn ook andere mensen bij betrokken! Zoenen doe je niet in je eentje (ik niet althans, ik weet niet hoe jullie dat doen...).
Maaaar ik heb hem af, vandaag, en ik ben er ECHT tevreden over! Ik vind hem veeeel leuker dan die over Twitter, als ik eerlijk ben. Ik hoop dat ze het bij het Leidsch Dagblad ook vinden...

Duimen jullie voor me? 17 of 18 juli word ik gebeld. Als ik in Frankrijk zit...
Duim duim duim!
Duim!

En over een paar uurtjes ga ik naar La France. Au revoir iedereen, ik ga iedereen missen en zie jullie over een maandje weer! xx